Thursday, October 19, 2017

प्रेमाविषयी...खलील जिब्रान यांच्या मूळ कवितेवरून .."On Love"


प्रेमाविषयी..
जेव्हा साद घालते प्रेम तुम्हाला, जा सरळ त्याच्या मागे,
जरी त्याचा मार्ग असेल खडतर,
आणि जेव्हा पसरेल ते पंख आपले, खुशाल जा त्यांच्या खाली,
जरी त्याच्या आतील छुप्या तलवारी देतील घाव गहिरे तुम्हाला,
आणि जेव्हा ते बोलेल ठेव विश्वास जरा माझावर,
करेल त्याचा आवाज जरी चूर चूर स्वप्नांना तुमच्या
जसे उत्तरेचा वारा ध्वस्त करतो बाग सारी...
कारण जेव्हा प्रेम तुम्हाला चढवेल सुंदर मुकुट,तेव्हाच देइल सुळीही.
जसे ते वाढवेल ते तुम्हाला तसेच छाटेलही काही भाग तुमचा तरीही.
जरी ते तुमच्या उंचीला आणि जोजवेल सुर्यप्रकाशी वाढणा-या धुमा-यांना ,
ते पोचेल तुमच्या जमिनीत घट्ट रोवलेल्या मुळांशी आणि हलवून टाकेल पाया समूळ.
जसे कणिसाच्या आवरणासारखे तेसामावेल तुमच्या मनाचा एक एक दाणा.
तेच करून टाकेल नग्न तुम्हाला सोलून सारी आवरणे.
जसे ते चाळून काढेल सारा फुफाटा तुमचा स्वच्छ,
तसेच ते भरडेल तुम्हाला सपाट होईपर्यंत.
आणि मग ते तुम्हाला पवित्र अग्नीत घेऊन जाईल,
ज्याने बनाल तुम्ही पवित्र प्रसाद त्या देवाचा.
या अशा गोष्टी प्रेम करीत राहील तुमच्यासोबत जोपर्यंत,
तुम्हाला कळणार नाहीत गुपिते हृदयीची आणि
त्याने सर्व ज्ञान होऊन जाईल एक क्षुल्लक भाग आयुष्याचा.
पण जर तुमची भीती इच्छील फक्त शांती आणि आनंद प्रेमाकडून,
तर तुम्ही झाका तुमची नग्नता आणि सोडा प्रेमाच्या घुसळणीचा प्रदेश
जा एका ऋतूहीन जगात जिथे हसाल पण,
नसेल सारा दु:ख आनंदाचा सोहळा नसेल ओघळणा-या दोन अश्रूंची साथ.
जेव्हा तुम्ही प्रेम करता नका म्हणू “देव माझा हृदयात आहे”
तर म्हणा “मी देवाच्या हृदयात आहे”.
आणि विचार करा की तुम्ही नाही प्रेमाचा मार्ग ठरवू शकत प्रेमासाठी,
जर ते समजेल तुम्हाला योग्य तेच दर्शविल मार्ग तुम्हाला.
प्रेमाला दुसरी कोणतीच आकांक्षा नसते स्वत:च्या आकांक्षा पूर्ती शिवाय
आणि तरी तुम्ही प्रेमात पडलात तुम्हाला अपेक्षा ठेवायच्याच असतील तर या ठेवा;
विरघळावे त्या खो-यांसारखे जी गातात गीते त्या रात्रींसाठी
समजावे दु:ख जास्त हळवेपणाचे
व्हावे जखमी तुमच्याच प्रेमातील समजूतदारपणाने
स्वखुशीने आणि आनंदाने व्हावे रक्तबंबाळ
उठावे पहाटे हृदयीचे पंख पसरून आणि मानावे आभार नव्या प्रेमभरल्या दिवसाचे.
घ्यावी क्षणभर विश्रांती दुपारी अन व्हावे ध्यानमग्न आसोषीत प्रेमाच्या
यावे सांजवेळी घरी कृताज्ञाभावाने..
आणि मग शांत पाहुडावे रात्री आपल्या हृदयीच्या प्रेमाप्रती प्रार्थनाभरल्या नेत्रांनी
ओठावर त्याचा स्तुतीचे असावे गाणे.
Shree..05.01.2016
Transcration of Khalil Gibran’s “ON LOVE”

No comments:

Post a Comment