सम तेच भिन्न तेच काय हे कळेना..

अंड्याची आळी...आणी त्यातून कोषात जाणे....त्याचे पुढे हळूहळू पाय सोंड पंखात रुपांतर....प्रक्रीया एकच पण नशीब मात्र वेगवेगळे असू शकते...जीवनच्या अशाच सारख्या वाटना-या प्रक्रीयेतून जाताना आयुष्यात अनुभव मात्र भिन्न असतात...कारण निसर्ग....त्याचे चक्र म्हणा...किंवा आधीच ठरलेले संचित म्हणा...एकसारखी प्रक्रीया...एक्सारखेच टप्पे...मात्र अंत वेगवेगळे...तेच सहा पाय तीच सोंड तेच तसेच पंख...एक मात्र रंगांच्या दुनियेत तर दुसरा रक्ताच्या.....रस तर दोघेही शोषतात...परजीवी दोघेही....किंचित आयुष्यच वाट्याला दोहोंच्याही....दोघांचेही झळकतात प्रोफाईल पिक्स....एक मात्र सतत स्वप्न प्रेम कविता कथा यांचा सांगाती...तर दुसरा दुःख वेदना अभ्यास लेख यांचा सोबती...एकाला मरणानंतरही स्थान काचेच्या पेट्यांमधे....दुसरा यादुनियेतच नसावा अशा तजविजीत सारी दुनिया...वस्तुतः दोघेही शोषतात रक्तच...कोणी लाल तर कोणी दुस-या रंगांच....या अशा दोन्ही भूमिका येतात आपल्याही वाट्याला आलटून पालटून....कधी असतो आपण उडणारे रंगीत पुलपाखरू मोहक अन हवेहवेसे....तर कधी होतो बोचरा डास डसणरा रक्त शोषणारा ....आहेत अशा या दोन्ही स्थिती समान...पण डासांवर का कुणी कधी कविता केलीये...छान डास असे कोणी कधी म्हटल्याचे स्मरत नाही...जीवनप्रक्रीया आणि त्यातून होणारे स्रुजन किती सारखे तरी कीती भिन्न.....असेलही चुकत दिशा विचारांची...तरी क्षणात फुलपाखाराचा डास अन डासचं फुलपाखरू होतोच ना आपण...जगताना हे आंदोलीत असतोच ना...डास असतान फुलपाखरी क्षण देतात धीर पुन्हा रंगून जाण्यासाठी...अन फुलपाखाराच्या दिवसात डासमय गुंजन कानात ठेवत भान....morphogenesis of life n forms...चा विचार येऊन थबकला सारख्या तरीही भिन्न आयुष्यांवर दोन जिवांच्या आणि त्याच आयुष्याच्या अनुभूतीवर आपल्याच...अन कदाचीत तुमच्याही....cross..alter..morphogenesis..of..human mind..may be...धांडॊळा.....(एक शोध...)