स्पर्श.....एका अनोख्या दुनीयेत घेउन जातो हा शब्द आपल्याला....

या दुनीयेची सफर सुरू होते अगदी बालपणा पासून....

अगदी पहिला श्वास घेउन जेव्हा येतो जगात...आपल्या मातेचा स्पर्श....अगदी पहिला स्पर्श ते छातीशी घेण...उब मायेची उमगते स्पर्शात...

हे उमगणं हळू हळू जाणिवेचं रूप घेतं....एखादं बाळ एकाकडे रहातं शांत आणि रडतं ईतरांकडे...त्या वयातहि हा खेळ असतो स्पर्शाचा..

मग अनेक स्पर्श उमगू लागतात...त्यातील भावना समजू लगतात.....

आइचा मायाळू स्पर्श...बाबांचा आश्वस्त अन अधारभरला स्पर्श...भावंडांचा मिश्कील तराही प्रेमळ स्पर्श....

मित्रांचा खांद्यावरचा हात...शिक्षकांची पाठीवरअली थाप...आजीने पकडलेला कान...एक ना अनेक असते ना ही अजब दुनीया...

अगदी व्यवसायाला कुठे गेल्यावरही बोलण्याची सुरूवात होते स्पर्शानेच...हस्तांदोलनाच्या रूपात.....अनेकदा हे हस्तांदोलन सांगून जातं काय होणार मिटींगचं फलित....

स्पर्श....

प्रेमळ....शांत....आश्वस्त....अस्वस्थ...आसूसलेले...कधी धास्तावलेले...कधी लाडीक...कधी तरल...कधी मादक..कधी दाहक

एक प्रसंग

मित्राची आई वारली होती ...भेटायला गेलो ...अनेकजण आले होते...वेगवेगळे प्रकार सांत्वनाचे...शब्दांचे खेळ...

एका बाजूला बसून काय बोलावं विचार करीत....निघालो बोलंलो काहीच नाही....दारात त्याच्या पाठीवर हात ठेवला हलकंसं दाबलं...डोळ्यात ओळखिचं पाहीलं...

नंतर अनेक दिवसांनी तो भेटला म्हणाला अरे त्या वेळी अनेक लोक भेटून गेले रे...बरंच सांत्वन केलं...पण लक्षात राहीला तो तुझा स्पर्श...सगळं सांगून गेला....

तेव्हा प्रथम जाणीव झाली स्पर्श नावाचं रसायन काय असतं त्याची...

अनेक वेळा जेव्हा व्यक्त होता नाही येत शब्दांनी ....सुचत नाही कसा संवाद साधावा...स्पर्शाच्या दुनीयेत ठेवावं पाऊल...

लाखो शब्द नाही सांगू शकत...ते एक स्पर्श सांगून जातो....

मनांची स्पंदनं जाणवतात स्पर्शातून....

अनेक गोष्टींचे स्पर्श असेच असतात....पहीला पावसाचा थेंब हातावर पडतो....गालावर फीरलेल्या मोरपीसाचा मऊशार .......

गुलाबी थंडितल्या गारव्याचा....शाळेत जाताना खिसा भरून घेतलेया चण्यादण्यांचा....

समुद्रकिनारी अनवाणी पायांना थंडगार वाळूचा...पतंग बदवताना काचणारा मांजाचा....

चावणार्या वाहाणेचा....वाहणार्या पाण्याचा....गाडीवरील रंगीत बर्फगोळ्याचा....पानातील गरमागरम पोळ्यांचा....

मनगटावर अलगद येऊन बसणार्या फुलपाखराचा....अन पायावरून जाणार्या झुरळाचा..

.दगडावरील निसरड्या शेवाळाचा....अन ताज्या रसरशीत फळाचा....

वळ्ताना हमखास लागणार्या कोपर्याचा....पळताना घर्षणार्या कपड्यांचा....संध्याकाळी बागेत चावणार्या डासांचा....

गुलाब हातात धरताना टोकदार काट्यांचा....मास्तरांनी मारलेल्या पट्ट्य़ांचा.....आईनी दिलेल्या रट्ट्यांचा...

प्रेयसीच्या गुद्द्यांचा...बाजेवर रुतणार्या वाद्यांचा....असे अनेकरंगी स्पर्श आणि त्यांची आगळी दुनीया...

अजून एक प्रसंग माजा एक मित्र आणि त्याची प्रेयसी...झालं मोठं भांडण....अबोला तिचा मनवणं याचं...काही केल्या ऐकेना...

चुक याचीच नेहेमीप्रमाणे....मोठ्या मिनतवारीने ती समोर यायला तयार झली...हा मनातल्या मनात खूप बोलत होता असंसमजावू तसं समजावू....

ती आली त्याचा बाजूला बसली अजून गुस्सा होता...त्याने एक नजर पाहिलं तिच्याकडे अन हलकेच हात ठेवला तिच्या हातवर...

.पाच मिनिटे तसेच बसले अलवार स्पर्शासोबत...तिचे डोळयात गहिवर याच्या स्पर्शात थरथर....

नंतर तो बोलू पाहता तिने ठेवला त्याच्या ओठांवर हात...म्हणाली " काही बोलू नको तुझा स्पर्श सारं काही सांगून गेला रे...

छोटा मुलगा...एकदा चूकला...न सांगता घरातून पैसे घेऊन गेला गोळ्या घेतल्या अन खल्ल्या...घरी कळंलं ...वडिलांनी जवळ बोलावलं..

मायेने डोक्यावरून हात फिरवला...मुलगा शांत ....वडीलांनी एक नजर पाहिलं मुलगा आपण होउन बोलला चुकीची कबूली दिली...बापाच्या कुशीत शिरून शांत झाला...

स्पर्शाची जादू इतकी की नुस्त्या एका स्पर्शाने होत्याचं नव्हतं अन नव्हत्याचं होतं होऊन जातं.

काही स्पर्श अतीशय नकोसे असतात...विशेषकरून भिन्नलिंगी नात्यांमधे असे अनुभव येतात.....बरेचदा आपल्या आजूबाजूला कोणी सांगतं कि अमूक व्यक्तीचा स्पर्श खूप घाण आहे...म्हणजे प्रेमाची जागा वासनेने घेतली कि स्पर्शाची जातकुळीच बदलते...वासना..ईर्षा...व्देश..मत्सर....याही भावना जरी वागण्यात लपविता आल्या तरी स्पर्शात नाही लपून रहात....

माझा एक अंध मित्र आहे...त्याची स्पर्शाची जाणीव इतकी तीव्र आहे नुस्त्या पाठीवरल्या थापेत तो विचारतो माझी मनस्थिती अचूकपणे...मीही प्रयोग करून पाहीला डोळे मिटून स्पर्शाची जाणीव तीव्रतेने समजली...

आपण जेव्हा स्पर्शाच्या अत्त्यूच्चं शिखरावर असतो ना तेव्हा डोळे आपोआप बंद होतात...आठवा एक घट्ट मिठी प्रियेची... एक अलवार चुंबन प्रियकराचं.... एक निरोपाचं हस्तांदोलन आवड्त्या मित्राचं..... एक डोक्यावरचा हात आपल्या गुरूस्थानी असलेल्या व्यकतीचा...एक गालावर घासालेला गाल चिमुकल्या बाळाचा...थोपटणं मायेने आईचं....खरंय ना मिटतात ना डोळे आपोआप....म्हणजेच सगळ्या जाणीवा एकवटतात त्या जादुई स्पर्शा मागे....

अनोळखी लोकानाही स्पर्शाने खूप देता येते...रस्त्याने जाताना एखादे आजोबा डगमगतात आपण पुढे जाऊन आधार देतो सरळ ऊभे राहील्यावर परत हातात हात घेतो बोलत काहीच नाही ते पण हलकेच थरथरत्या हाताने दाबतात आपला हात..

एखादा लहान मुलगा होटेलात टेबल पुसणार रोज पहातो आपण...एक दिवस न राह्वून बसवतो शेजारी खांद्याव हात ठेवून नाव विचारतो...तो सुखावतो खूप....

एखादी आजारी व्यक्ती ...भेटायला जातो आपण...हलकेच फिरवतो आपण...शांत भाव उमटतात समोर...

प्रचंड चिड्लेलं कोणी समोर आपण बाजूला नेतो त्याला...बसवतो पाणी देतो अन पाठीवरून हात फिरवतो.....जरा थंडावतो तो...

कोणी खूप आनंदात आहे...येतं समोर अन हातात हात गुंफून गोल गिरकी घेतं...आपणही साथ देतो...ती अजून सुखावते....

जर आपल्याला या स्पर्शाच्या जादूई दुनीयेत यावसं वाटत असेल...एकच करायचं....जाणीवा जपायच्या....फुलवायच्या....चेतवायच्या....

पहा एखादा स्पर्श आपलं जीवन ....आनंदी...समाधानी....सुखी ....शांत ....करेल......अंतीम स्पर्श असेल सर्वांगाला त्या धर्तीचा शेवटचा श्वास घेतानाचा...अन त्याचवेळी असेल साथ आयूष्यातल्या अनेक जादूई स्पर्शांच्या आठवणींची....मरणही सुखावह करतात त्या आठवणी...

एक शायर म्हणतो ना

"आखरी हिचकी तेरे जानो ने आए....मौत भी मै शायराना चाहता हूं...." हे प्रीये माझा शेवट्चा श्वास तुझ्या मांडीवर डोक असताना थांबेल....तर मरणही तुझ्या स्पर्शाने जादूई होईल गं....

अशी ही स्पर्शाच्या दुनीयेची जादूई सफर....